Krijg je wel eens te horen dat je direct bent? Of vind je van jezelf dat je wat al te vaak ongezouten je mening geeft of fel reageert vanuit je emotie? Hoe kun je eerlijk zeggen waar het voor jou om gaat zonder dat mensen je als direct ervaren?

In mijn introductieworkshops hoor ik deelnemers regelmatig zeggen dat de ‘direct’ zijn of zo door anderen worden ervaren. Wat is ‘direct zijn’ eigenlijk en hoe komt het dat je ‘direct’ bent?

Wanneer ben je ‘direct’?

Met ‘direct zijn’ bedoelen we meestal dat we meteen zeggen wat we van dingen vinden of onze emoties uiten. Ons hart ligt als het ware op onze tong. Hiermee proberen we mogelijk belangrijke behoeftes te vervullen. Het kan ook zijn dat je ‘direct’ reageert omdat je behoefte niet vervuld is.

Met je ‘directheid’ streef je naar eerlijkheid, openheid of duidelijkheid

Het kan zijn dat we met onze ‘directheid’ onze behoefte aan eerlijkheid en openheid proberen te vervullen. We willen eerlijk zijn over wat er aan gedachten in ons hoofd omgaan en wat er aan gevoelens in ons leeft. Ook kan het dat we willen zorgen voor duidelijkheid door te zeggen waar het op staat. Als anderen daarin ook eerlijkheid, openheid en duidelijkheid ervaren, kun je met ‘directheid’ prima in contact blijven. Anders wordt het als anderen je als ‘te direct’ ervaren. Dan voelt een ander zich er onprettig bij en is er blijkbaar een behoefte van hem of haar niet vervuld.

Jouw behoefte is niet vervuld

Als je ‘direct’ of primair reageert vanuit je emotie, kan dat ook te maken hebben met het feit dat een belangrijke behoefte van jou niet is vervuld. Of dat je bang bent dat je niet in deze behoefte kunt voorzien. Je denkt bijvoorbeeld dat het over jou gaat als de ander iets over jou of over je werk zegt, waardoor je geen respect, waardering of erkenning ervaart. Neem je opmerkingen persoonlijk en betrek je ze dus op jezelf, dan kun je als het ware in de stress schieten en alleen nog maar de strijd met de ander aanbinden. Je functioneert enkel nog vanuit je reptielenbrein, van waaruit je enkel kunt vechten, vluchten of bevriezen. Je bent gewoonweg niet meer in staat om empathisch te reageren. Daarvoor moet je namelijk naar je empathische brein en daarmee is het contact nu even verstoord. Je bent geïrriteerd, boos of gekwetst en geeft de ander daarvan de schuld. Hoe kom je weer bij je empathische zelf?

Vertaal je mening naar verbindende taal

Heb je snel je mening klaar en hebben anderen daar moeite mee, kijk dan eens of je deze kunt vertalen naar verbindende taal. Dat wil zeggen: naar je gevoelens en behoeften. Zo kun je eerlijk uitspreken wat iets met je doet en waarom, zonder dat de ander het idee heeft dat jij hem aanvalt. En krijg je toch te horen dat je direct bent, luister dan empathisch naar de gevoelens en behoeften van de ander.

Vertel wat je nodig hebt en houdt het bij jezelf

Voel je je geïrriteerd, kijk dan of het je lukt om je behoefte te vinden die niet vervuld is en spreek je eerlijk uit. Doe dat op zo’n manier dat je het bij jezelf houdt en de ander niet de schuld geeft. Dan ben je direct in je communicatie, zonder bedreigend of aanvallend over te komen. Ben je boos of voel je gekwetst, dan kan het zijn dat je eerst zelfempathie nodig hebt.

Geef jezelf empathie

Voel je je boos of gekwetst als je de ander iets hoort zeggen? Dan is dat een moment voor zelfempathie of zelfcompassie. Als je jezelf empathie geeft, ben je weer in staat vanuit je empathische brein te reageren, waardoor je je eerlijk kunt zeggen waar het jou om gaat, zonder de ander te beschuldigen en dus ‘direct’ over te komen.

Ik ben benieuwd of deze tips je helpen om minder ‘direct’ over te komen en je toch eerlijk uit te spreken. Wil je je hieronder je ervaringen delen?

Leave a Reply